Асноўныя тэндэнцыі сацыяльна-эканамічнага развіцця Германіі
На сацыяльна-эканамічнае развіццё Германіі ў апошнія гады уплывалі доўгатэрміновыя негатыўныя наступствы ранейшых палітычных рашэнняў, якія тычыліся паэтапнай адмовы ад расійскіх крыніц энергіі і спынення выкарыстання ядзернай энергіі ў мірных мэтах. Вымушаны пераход на імпартныя крыніцы энергіі, даражэйшыя за расійскія, і пераўтварэнне Германіі з чыстага экспарцёра ў чыстага імпарцёра электраэнергіі прывялі да зніжэння канкурэнтаздольнасці прадукцыі ў шэрагу энергаёмістых сектараў нямецкай прамысловасці, перш за ўсё ў металургіі, хімічнай прамысловасці і аўтамабільнай галіне. Асабліва востры крызіс разгарэўся ў аўтамабільнай прамысловасці, традыцыйна важнай для Германіі, якая сутыкнулася, сярод іншага, з павышэннем імпартных пошлін у ЗША і жорсткай канкурэнцыяй з боку кітайскіх аўтавытворцаў.
Гэтыя фактары ў спалучэнні з недахопам кваліфікаваных работнікаў ва ўсіх сектарах прывялі да слабага росту эканомікі Германіі: нягледзячы на аптымістычныя чаканні на пачатку 2025 года, ВУП павялічыўся ўсяго на 0,2% у параўнанні з 2024 годам.
Гадавая інфляцыя склала 2,1%. На канец 2025 года беспрацоўе ў Германіі заставалася высокім і дасягнула 6,3% — гэта самы высокі ўзровень з 2020 года (амаль 3 мільёны беспрацоўных).
У студзені 2026 года ўрад Германіі апублікаваў перагледжаны прагноз ВУП на 2026 год (+1%). Аднак у красавіку, спасылаючыся на энергетычныя шокі, выкліканыя вайной на Блізкім Усходзе, гэты паказчык быў перагледжаны ў бок зніжэння да 0,5%. У той жа час прагноз на 2027 год таксама быў перагледжаны ў бок зніжэння: чаканы рост быў зніжаны да 0,9% з папярэдняй ацэнкі ў 1,3%.
